پنجمين سالگرد تأسيس انجمن يوزپلنگ ايرانی گرامی باد

 

گلستانک؛ بهشت خرسهاي ايران (مهر 1385)

منطقه امن گلستانک ميزبان نخستين مطالعه علمي روي بوم شناسي خرس قهوه اي در ايران به شمار مي رود که از تابستان 1384 توسط انجمن يوزپلنگ ايراني آغاز گرديده است.  

خرس قهوه اي به رغم پراکنش گسترده و جمعيت نسبتا مناسب در بسياري از مناطق کشور، همچنان به عنوان يکي از ناشناخته ترين گوشتخواران کشور به شمار مي رود. در اين مطالعه دوساله که با هدف بررسي بوم شناسي خرس قهوه اي در محدوده امن منطقه حفاظت شده البرز مرکزي شمالي درحال انجام است، بررسي هايي روي رفتارشناسي، ارجحيت غذايي، شناسايي زيستگاه، برآورد فراواني نسبي، عوامل تهديد کننده و همچنين ارتباط خرس با جوامع محلي صورت مي گيرد. براساس ويژگي هاي ريخت شناختي، تا کنون 25 قلاده خرس در منطقه شناسايي شده و از اين تعداد تنها 5 توله امسالي مشاهده گرديده که در مقايسه با آمار سالهاي قبل نشان از زادآوری پايين تر خرس ها دارد.

باقر نظامي هماهنگ کننده اين طرح پژوهشی مي گويد: "از آنجا که رويکرد اين انجمن، زيست بوم محور مي باشد، لذا تلاش مي گردد تا داده هايي درباره ساير گونه هاي موجود در منطقه امن گلستانک ازجمله مرال، کل و بز، گراز و همچنين پلنگ نيز کسب شود و خوشبختانه هر کدام از گونه هاي فوق از جمعيت خوبي در منطقه برخوردارند." او همچنين گلستانک را يکي از پرتنوع ترين زيستگاه هاي پرندگان نادر در کشور دانسته و اضافه مي کند: "تا کنون بيش از 70 گونه انواع پرندگان طي اين مطالعات در اين منطقه شناسايي گرديده که از ميان آنها، خوشبختانه گونه هاي کميابي نظير هما، کبک دري و گنجشک برفي از جمعيت خوبي در منطقه برخوردارند. علاوه بر اين، تعدادي از گونه هاي پرندگان نادر که به صورت موردي در مناطق خاصي از ايران گزارش شده اند، در اين منطقه به زادآوري مي پردازند که از ميان آنها پيپت پشت زيتوني و پيپت ريشارد را بايد نام برد. علاوه بر اين، 9 گونه سهره از18 گونه سهره ايران را مي توان با هم در منطقه مشاهده کرد که خود جاي شگفتي بسيار است.

انجمن يوزپلنگ ايراني به منظور توسعه حوزه فعاليتها و مهارتهاي پژوهشي خود، با همکاري سازمان محيط زيست درحال انجام اين مطالعه در محدوده امن گلستانک در حوزه شهرستان چالوس مي باشد. محدوده امن گلستانک با وسعت کمتر از 2000 هکتار، داراي يکي از بالاترين تراکمهاي خرس در کشور بوده و درکنار آن، جمعيتي بالغ بر حداقل 100 رأس مرال نيز در اين منطقه زيست مي نمايد که بر ارزشهاي آن مي افزايد.

 

بازگشت